İnci Çilsal - GECEYE KALANLAR

Gece, kalbimin kenarına sessizce oturdu bu akşam. Ne geldiğini hissettirdi ne de gideceğini söyledi. Sadece oradaydı uzakta bir yıldız bulutların arasında. Ellerimle hissettim kalpleri; biri benimdi, diğeri benden kalan. Aralarındaki mesafe yeni değildi. Zamanla açılmış, her susuşta biraz daha derinleşmişti.

Karanlık korkutmadı bu kez. Çünkü bazı geceler karanlık, saklanmak için değil, görünmek içindir. Kendimden kaçmadığım nadir anlardan biriydi. Sevmek çoktan geride kalmıştı; mesele artık tutunmak değil, kalabilmekti. Kendi içimde, kendi ağırlığımla nefesimle yüreğimle var olmaktı. Bir yıldız kaydı gökyüzünde, sessizce tebessüm etti sanki ellerimle koyduğum camımdan bana mı yoksa yüreğime mi gülümsedin dedim o akşam. Sigaramın dumanını üflerken, dilek dilemeliydim değil mi herkes öyle yapar…Diledim gözlerimi kaçırdım nedense mahçubiyetle karışık titrek bakmıştı gözlerim o an… Küllerini savurmuştum sana işte..Biraz nemlenmişti kirpiklerim, kalbim hak etmediğine inanmış inandırılmıştı uzun zaman oldu… Kulaklığımda en sevdiğim şarkı 13 beaches…

Kollarıma baktım ellerime merhem sürdüm o akşam… Silinmesi lazımdı dedim Ay’a. Silinmesi…ruhundan silindi mi peki dedi ?Ay sessizce. Nemlendi gözlerim kaşlarım çatıldı sorusuna bir damla gözyaşı süzüldü yanaklarımdan..büyüdüm dedim.

Gece her şeyi sormadı. Ay bana uzaktan baktı sesssiz gecelerimin sırdaşı karanlıklarda parlayan büyülü simli küre. Hesap da sormadı. Bana baktı ben ona.. Yalnızca olanı kabul etti. Herkes senin her döngülerini her yönünü bilmeye layık değildir demiştim demiştik değil mi sırdaşım… Baktık birbirimize simli elmaslı karanlıkta gülümsedi… Bu da geçer dedi bana sessizce usulca fısıldadı. İçimde kapanmamış bir yer vardı; adı konmamış, dokunulmamış. Oraya eğilmedim. Bazen iyileşmek, yaranın başında sessizce durmaktır. Beklemek hissetmek.

Zaman geçmedi o an. Nefesim devam etti ediyordu işte kesilmemiş, ya da belki ilk kez gerçekten geçti dedim. Kalbim yavaşladı. Kar yağarken ay’a baktım sustuk… Biraz ellerim üşümüştü ellerim de biliyordu ya nasılsa dedim kırık tebessümle biraz alaysı bir kırıklıkla işte dudaklarım titreyerek. Soğuk üşütmüyordu ama artık yakmıyordu da benden kalan, yerini buldu göğe bırakmıştım. Sessiz gecelerde ne sırlar saklıdır değil mi Tanrım ne isyanlar ne ümitler ne hayaller sana haykırılır dualar. Gece bunu biliyordu.. Bir öpücük kondurdum omzuma o an..O yüzden gitmedi gece, Yanımda durdu. Beni dinledi Ve ben, uzun zaman sonra, kendimde kalabildim.