Məryəm Bağırova - MADALYONUN İKİ YÜZÜ

İnsanlar hayatlarının yalnızca parlak tarafını göstermeyi severler. Sosyal medyada paylaştıkları fotoğraflar, elde ettikleri başarılar, kazandıkları ödüller ve mutlu anlar, sanki hayatın bütününü yansıtıyormuş gibi sunulur. Oysa bu, madalyonun yalnızca bir yüzüdür. Diğer yüzünde ise geceler boyu verilen emek, sayısız başarısızlık, reddedilmeler, korkular, gözyaşları ve sessiz mücadeleler vardır. Fakat insanların çok azı bu tarafı göstermeyi tercih eder. Biz ise başkalarının yalnızca vitrinde sergilediği başarılarına bakarak kendi hayatımızı değerlendiriyoruz. Kendi perde arkamızı, başkasının sahnesiyle kıyaslıyoruz. İşte insanın özgüvenini sarsan da tam olarak bu kıyaslamadır. Çünkü biz sonucu görüyoruz; o sonuca giden yolu ise göremiyoruz. Özgüven tam da burada önem kazanır. Kendine güvenen insan bilir ki her başarının görünmeyen bir yüzü vardır. Nasıl ki her madalyonun iki yüzü varsa, her başarının da iki hikâyesi vardır: İnsanların alkışladığı sonuç ve kimsenin tanık olmadığı mücadele. Aslında büyük başarılara imza atmış insanların hayatlarına baktığımızda bunu açıkça görürüz. Onların biyografilerinde yalnızca zirveler değil; yenilgiler, reddedilmeler, umutsuzluklar ve yeniden ayağa kalkma cesareti de vardır. Ancak toplum çoğu zaman sonucu alkışlar, süreci ise görmezden gelir. Sosyal medya bu yanılsamayı daha da güçlendiriyor. Hiç kimse saatlerce ağladığı geceleri, başarısız olduğu sınavları, reddedilen projelerini ya da kendine olan inancını yitirdiği anları paylaşmıyor. Paylaşılan yalnızca başarının fotoğrafıdır. Böylece insanlar kendi hayatlarının perde arkasını başkalarının vitriniyle kıyaslıyor ve farkında olmadan kendi değerlerini küçümsüyorlar. Oysa hayat, vitrinden ibaret değildir. Vitrin yalnızca sergilenen kısımdır. Gerçek hayat ise görünmeyen tarafta yaşanır.

Tarih boyunca büyük yazarların yaşamı bunun en güçlü kanıtlarından biridir. Fyodor Dostoyevski bugün dünya edebiyatının zirve isimlerinden biri olarak kabul edilmektedir. Ancak onun başarısının ardında sürgün yılları, ağır hastalıklar, borçlar, kumar bağımlılığı ve sayısız zorluk vardı. Eğer o, başarısızlıklarını hayatının sonu olarak görseydi, dünya “Suç ve Ceza” gibi ölümsüz bir başyapıttan mahrum kalacaktı.

Aynı gerçeği Lev Tolstoy’un yaşamında da görüyoruz. Okurlar onun şöhretini bilir; ancak yıllarca yaşadığı manevi bunalımı ve hayatın anlamını ararken verdiği içsel mücadeleyi çok az kişi hatırlar.

Bunun en çarpıcı örneklerinden biri de Franz Kafka’dır. Bugün o, dünya edebiyatının en büyük dehalarından biri olarak kabul edilmektedir. Ancak yaşadığı dönemde tanınmadı, yeteneğinden sürekli şüphe etti ve hatta ölümünden önce el yazmalarının yok edilmesini istedi. Paradoks olan ise bugün onu ölümsüz kılanın tam da o eserler olmasıdır.

Modern dönemde ise J. K. Rowling bu gerçeğin en bilinen örneklerinden biridir. Ünlü olmadan önce maddi sıkıntılar içinde yaşıyor, çocuğunu tek başına büyütüyor ve eserleri yayınevleri tarafından defalarca reddediliyordu. Bugün insanlar onun ulaştığı başarıyı görüyor; ancak o başarıya giden acı dolu yolu çoğu zaman fark etmiyorlar.

Bütün bunlar bize tek bir gerçeği hatırlatıyor: Hiç kimse zirveye yalnızca madalyonun parlak yüzüyle ulaşmaz. Her başarının arkasında görünmeyen emek, anlatılmayan yenilgiler ve sessiz mücadeleler vardır. Bu yüzden kendi hayatınızı başkasının vitriniyle kıyaslamayın. Çünkü hiçbir vitrin bütün gerçeği göstermez. Her insanın görünmeyen bir hikâyesi, gizlediği bir mücadelesi ve dile getirmediği bir acısı vardır. Hayat bir madalyon gibidir. Parlak yüzü herkes görür; fakat onun gerçek değerini belirleyen, görünmeyen yüzüdür. Eğer yalnızca parıltıya bakarsanız, gerçeği asla göremezsiniz. Hayatı bütünüyle anlamak istiyorsanız, madalyonun her iki yüzüne de bakmayı öğrenmelisiniz.