Saat kaç?
Işıklarım kapalı, perdeler örtülemiş pencerelerimi, göremiyorum dışarıyı.
Gözlerim, onlarda gölgelenmişti böyle bir zamanlar.
Göremediğim halde, reddettiğim gerçeklerle dolu zamanlardı.
O zamanlar...
Perdeler gülüşün, kalbimse birden göz kesilmişti başıma.
Önceden de pek düşünemeyen ben hepten bırakmıştım düşünmeyi.
Sadece sonsuza atan, muattal, perdelenmiş bir kalptim.
Ama sorsanız halimi hatrımı: " Benden iyisi yok" derdim.
Hiç unutmam, daha tanımıyordum bile seni...
.jpeg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder