Can Ahmet DOĞRUL - YANSIMA

Yükseklikte görüştük, 

bir sabahaltı.

Kenarı kentin

üzerlerinden serpintilendik.

Böğürtlenler dikenler karaçalılar taş kayalıklar

var oldu o sabah dudaklarım.

Nefeslerinle dopdolu,

efil efil bir sıcaklığı tatmaktayım.

Gözlerimizden birbirimize

bu dünyayı anlamadayım.

Düzlükte vedalaştık,

bir günüstü

ortası kentin.

Etraflarından birleştik.

Beton duvarlar, binalar, yollar, taşıtlar...

Var oldu o gün aşktan yaşıtlar.

Bakışlarınla nopnotumlu.

Kıvamlı bir yansımanın tutuşmasındayım,

ellerimizden birbirimize.

Kendimizi bu akışa adadım,

dengeli bir irtifada

eşleştik. 

Bir ömrün başı,

ortası, kalbin

uçlarından kenetlendik.

Yürüyüşler bakışlar hisler gülüşler

var oldu o gün ellerim.

Telaşlı sakinliğinle,

saçlarını örmekteyim.

Konuşmandan düşüncelerime

ayrılık ve birleşime,

tamamen sana sarılmadayım...