Kelimelere sığındım...
Aslında günbegün
eksildim kendimden.
"İyiyim" dediğim her gün,
biraz daha uzaklaştım
özümden.
Sonra değişti,bakışım hayata.
Çiçekler kokusunu yitirdi,
şarkılar notasını unuttu.
Mevsimler bile
uğramaz oldu içime.
Belki de şimdi düğümlenir kalırım,
"İyiyim" bile diyemeden.
Öyle dolmuşum ki...
Öyle çaresizim ki...
Sesim içime çekildi,
kelimeler sustu.
Ve ben,
en çok da kendimi kaybettim...
Kimse fark etmeden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder