SONRA - Alev BAŞ

En güzel kadehiydi dünyanın,

içinde ne olsa içerdim.
Bir kere daha anladım,
anladım el'in kollarında,
titriyor atomlarım sana,
sana.

Çakırkeyif,
mevsimler sonra.
Geceye tebessüm ettikten sonra.
Evime dönüyorum, kekre,
kalbi kırık kadınların her biri gibi.
Ne erik, ne ceviz… Bir şeycik hayal etmeden.
Kayboluyor hafifliğim
metrodan otobüse geçerken.
Keşke Noel ışıkları yanıyor olsa
çırılçıplak ve şeffaf şehrimde.

Cheesy hayallerin,
moleküler hasretin
sözü geçen hiçbir yanı yok
gece vakti otoyolda,
biliyor musun.
Senin yanağın nefes alırken,
benimki muavini bile olmayan
bir otobüsün loşunda eziliyor.
Lanet okuyorum yarınımın baş ağrısına.
Tatlı tatlı kadehlerin sonu hep aynı,
öyle değil mi, sevgilim?!
Şarkı ne olursa olsun,
aynı.