— Farkında mısın azizim, kalabalıklar arasında hepimiz ayrı ayrı ıssız adalara düşmüş gibiyiz.
— Neden böyle düşünüyorsun, Can?
— Baksana... Belki aynı yolda yürüyorlar ama hepsi birbirine yabancı.
Ne tuhaf bir dünya... Kimse kimseyi tanımıyor ama herkes birbirini yargılıyor.
— Peki sen, azizim, gerçekten bir ıssız adaya düşmeyi ister miydin?
— Issız bir adada yaşamayı isterdim. Yeter ki şimdiki zihnim benimle gelmesin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder